فروش بیشتر شده، مشتری‌های بیشتری دارید و شاید حتی تیمتون می‌گه دیگه مثل قبل نمی‌رسیم. اینجا معمولاً اولین فکری که به ذهن صاحب کسبوکار می‌رسه اینه که: «وقت توسعه رسیده.» اما فروش بیشتر همیشه به معنی آمادگی برای توسعه نیست. ممکنه کسب‌وکارتون فقط در حال رشد داخل ظرفیت فعلی خودش باشه و هنوز زیرساخت لازم
اگه فقط یک روز سر کار نباشید، چه اتفاقی می‌افته؟ کارها طبق روال جلو می‌رن یا تلفنتون مدام زنگ می‌خوره؟ برای هر تصمیمی منتظر تأیید شما می‌مونن؟ هر مشکلی که پیش میاد، آخرش باید خودتون وارد بشید؟ اگه نبودن شما باعث میشه کسب‌وکارتون کند یا متوقف بشه، احتمالاً خودتون به یکی از گلوگاه‌های کسب‌وکارتون تبدیل
مشتری وارد سایت می‌شود، دایرکت می‌دهد، تماس می‌گیرد، قیمت می‌پرسد یا حتی محصول را تا مرحله سبد خرید جلو می‌برد؛ اما در نهایت خرید نمی‌کند. اولین واکنش معمولاً این است: «قیمت من بالاست؟» یا: «فروشنده خوب نمی‌فروشه؟» اما مشکل می‌تواند جای دیگری باشد. ممکن است اصلاً مخاطب درستی وارد نشده باشد، محصول موردنیازش را نداشته
برای قیمت‌گذاری محصول یا خدمات، یک فرمول ثابت مثل «هزینه را حساب کن و ۳۰٪ روی آن بگذار» وجود ندارد. قیمت مناسب باید حداقل سه چیز را هم‌زمان در نظر بگیرد: هزینه واقعی شما، بازه قیمت بازار و ارزشی که مشتری از محصول یا خدمتتان دریافت می‌کند. بعد عواملی مثل مخاطب هدف، جایگاه برند، قیمت
برای شروع کسبوکار چند محصول لازم داریم؟ از هر مدل چند عدد بخریم؟ چند رنگ یا سایز موجود کنیم؟ برای این سؤال‌ها عدد ثابتی وجود ندارد. موجودی اولیه فروشگاه باید براساس: بودجه، میزان تقاضا، نوع محصول، تعداد مدل و تنوع، سرعت تأمین مجدد، حداقل خرید تأمین‌کننده و نوع مشتری تعیین شود. نه اینکه از روز
شریک داشتن نه الزاماً باعث موفقیت یک کسبوکار می‌شود و نه تنهایی شروع‌کردن همیشه انتخاب بهتری است. تصمیم درست به این بستگی دارد که چرا دنبال شریک هستید و چه کمبودی را می‌خواهید با حضور او جبران کنید. اگر مشکلی که دارید با استخدام نیرو، همکاری با فریلنسر، برون‌سپاری، استفاده از مشاور، یادگیری یک مهارت
سرمایه کم الزاماً به این معنی نیست که برای شروع کسبوکار باید صبر کنید؛ همان‌طور که داشتن مقداری پول هم به این معنی نیست که حتماً باید همین امروز شروع کنید. سؤال اصلی این است که کوچک‌ترین نسخه واقعی، قابل‌قبول و قابل‌فروش کسبوکار شما برای شروع به چه مقدار سرمایه نیاز دارد و آیا پولی
اینکه یک ایده برای خودمان جذاب باشد، دوستانمان از آن تعریف کنند یا حتی روی کاغذ منطقی به نظر برسد، هنوز ثابت نمی‌کند که برای آن ایده مشتری واقعی وجود دارد. برای اینکه بفهمیم یک ایده کسبوکار مشتری دارد یا نه، باید از تصور فاصله بگیریم و سراغ شواهد برویم: ببینیم ایده چه مشکلی را
اینکه برای ایده، محصول یا خدمت شما مشتری وجود داشته باشد، هنوز به این معنی نیست که یک کسبوکار درآمدزا ساخته‌اید. سؤال بعدی این است که پول دقیقاً قرار است از چه مسیری وارد کسبوکار شما شود؟ چه کسی پول می‌دهد؟ بابت چه ارزشی؟ پرداخت یک‌باره است یا تکرارشونده؟ و بعد از هزینه‌ای که برای
داشتن یک ایده، سرمایه یا مهارت به‌تنهایی به این معنا نیست که برای راه‌اندازی کسبوکار آماده‌اید. قبل از شروع باید ببینید چه چیزی واقعاً در اختیار دارید، چقدر توان مدیریت افراد و شرایط سخت را دارید، تصمیمتان بر اساس داده است یا هیجان و اصلاً به سمت یک فرصت واقعی حرکت می‌کنید یا فقط می‌خواهید
مشکل من با پکیج آموزشی چیست؟ من با آموزش، دوره، کتاب، سمینار، استاد یا مشاور مخالف نیستم. اتفاقاً یادگیری درست می‌تواند مسیر ما را کوتاه‌تر کند و جلوی بسیاری از آزمون‌وخطاهای غیرضروری را بگیرد. مشکل از جایی شروع می‌شود که آموزش تبدیل به نسخه می‌شود. مثلاً گفته می‌شود: با این پکیج فروشتان را دو برابر
خیلی از صاحبین کسبوکار وقتی اسم سیستم‌سازی کسبوکار را می‌شنوند، تصور می‌کنند قرار است درباره یک مفهوم پیچیده مدیریتی، کلی نمودار، دستورالعمل و فرایند عجیب صحبت کنیم. اما سیستم‌سازی می‌تواند خیلی ساده‌تر از چیزی باشد که فکر می‌کنید. فرض کنید وارد یک رستوران می‌شوید. از لحظه‌ای که اسم آن رستوران را می‌بینید تا زمانی که
