فرض کنید مشتری با تعمیرگاه تماس می‌گیرد و می‌گوید ماشین لباسشویی روشن می‌شود، اما آب را تخلیه نمی‌کند. پذیرش اطلاعات مشتری را می‌گیرد و می‌گوید «تکنسین بررسی می‌کند». تکنسین چند ساعت بعد دستگاه را می‌بیند و متوجه می‌شود مشکل از پمپ تخلیه است. قطعه در انبار موجود نیست و باید سفارش داده شود. تا اینجا
اگر رستوران فروش دارد اما آخر ماه مشخص نیست چرا سود کافی باقی نمی‌ماند، اگر کیفیت غذا با تغییر شیفت افت می‌کند، اگر کارکنان بدون حضور مدیر کارها را درست پیش نمی‌برند یا اگر موجودی انبار همیشه با چیزی که روی کاغذ ثبت شده فرق دارد، شاید مدیریت رستوران با مشکل مواجه شده است! مدیریت
ممکن است یک سازمان برای کارکنانش دوره برگزار کند، کتاب معرفی کند، ویدئو بفرستد و حتی بودجه قابل‌توجهی برای آموزش کنار بگذارد؛ اما بعد از مدتی متوجه شود کیفیت کار، میزان خطا یا عملکرد کارکنان تفاوت چندانی نکرده است. آیا این یعنی آموزش کارکنان فایده‌ای ندارد؟ خیر. مشکل معمولاً از جایی شروع می‌شود که سازمان
گاهی مدیر زمانی متوجه می‌شود کارمندش ناراضی بوده که استعفا روی میز قرار گرفته است. می‌پرسد: «چرا زودتر چیزی نگفت؟» اما ممکن است کارمند قبلاً بارها گفته باشد: حجم کار زیاد شده؛ از مدیرش ناراضی است؛ رشد نمی‌کند؛ حقوقش را منصفانه نمی‌داند؛ شرح وظایفش تغییر کرده؛ یا دیگر انگیزه سابق را ندارد. فقط کسی این
تقریباً همه ما جلسه‌ای را تجربه کرده‌ایم که یک ساعت یا بیشتر طول کشیده، افراد زیادی صحبت کرده‌اند و در پایان هنوز معلوم نبوده است: بالاخره چه تصمیمی گرفتیم و چه کسی باید چه کاری انجام دهد؟ از نگاه من، جلسه‌ای که فقط گفت‌وگوی خوبی در آن شکل گرفته الزاماً جلسه مؤثری نیست. جلسه زمانی
ممکن است یک مدیر بگوید «نیروی خوب پیدا نمی‌کنم»، مدیر دیگری از بی‌انگیزگی کارکنان ناراضی باشد و کسب‌وکار دیگری مرتب با استعفای نیروهایش مواجه شود. در ظاهر اینها مشکلات متفاوتی هستند، اما همه آنها می‌توانند به بخش‌های مختلف یک مسیر مشترک مربوط باشند: چرخه عمر کارکنان. یک کارمند فقط از روز استخدام تا روز استعفا
اگر از یک مدیر بپرسیم «فروش ماه یا سال آینده چقدر می‌شود؟» معمولاً یک عدد می‌شنویم. اما سؤال مهم‌تر این است که این عدد از کجا آمده است؟ از داده‌های گذشته؟ از وضعیت بازار؟ از ظرفیت واقعی کسب‌وکار؟ یا فقط از چیزی که مدیر دوست دارد اتفاق بیفتد؟ از نگاه من، پیش‌بینی با حدس‌زدن فرق
در مشاوره منابع انسانی گاهی مدیران از عملکرد یک سرپرست ناراضی‌اند؛ می‌گویند تیمش هماهنگ نیست، کارکنان مرتب از او گلایه دارند، مسائل ساده به مدیر بالاتر ارجاع می‌شوند یا خود سرپرست نمی‌تواند عملکرد افراد را کنترل و هدایت کند. اما در چنین شرایطی همیشه اولین سؤال من این نیست که: «مشکل این سرپرست چیست؟» گاهی
مدیریت مشارکتی روشی برای اداره سازمان است که در آن کارکنان در موضوعاتی که به کارشان مربوط می‌شود، در ارائه نظر، حل مسئله و گاهی تصمیم گیری نقش دارند. در این رویکرد، مدیر همچنان مسئول هدایت سازمان است، اما بخشی از فرایند تصمیم‌سازی و اختیار را به شکل هدفمند با اعضای تیم به اشتراک می‌گذارد.
در جلسات مشاوره کسب‌وکار گاهی با مدیری روبه‌رو می‌شوم که از نظر ساختار سازمانی همه‌چیز سر جای خودش است؛ سمت‌ها مشخص‌اند، شرح وظایف وجود دارد، نیروها هم می‌دانند مدیرشان چه کسی است، اما تیم آن‌طور که باید همراه نیست. کارکنان فقط کاری را انجام می‌دهند که به آنها گفته شده. برای هر تصمیمی منتظر دستور
در جلسات مشاوره کسب‌وکار گاهی مسئله در ظاهر مربوط به فروش، نیروی انسانی یا مشتری است، اما وقتی بیشتر بررسی می‌کنیم، متوجه می‌شویم ریشه بخشی از آن به نگاه خود مدیر برمی‌گردد. اینها فقط چند نظر شخصی نیستند؛ چون مدیر براساس همین باورها تصمیم می‌گیرد و تصمیم‌های او به‌مرور تبدیل به فرایند، رفتار کارکنان و
در جلسات مشاوره کسب‌وکار بارها با مدیرانی مواجه شده‌ام که فکر می‌کنند مشکل کسب‌وکارشان یک چیز است، اما وقتی اعداد، فرایندها و عملکرد مجموعه را بررسی می‌کنیم، متوجه می‌شویم علت اصلی جای دیگری است. مثلاً مدیر می‌گوید «مشتری نداریم»، اما تعداد تماس‌ها و سرنخ‌ها بالاست؛ مشکل واقعی این است که نرخ تبدیل پایین است. بعد
وقتی یک کسب‌وکار آن‌طور که باید جلو نمی‌رود، راحت است که مشکل را در بازار، کارکنان، مشتری، رقبا یا شرایط اقتصادی ببینیم. همه این عوامل می‌توانند واقعاً روی کسب‌وکار اثر بگذارند، اما یک سؤال مهم هم وجود دارد: خود مدیر چقدر در شرایط امروز کسب‌وکار نقش دارد؟ از نگاه من، داشتن سرمایه، تخصص یا حتی
سازمانی را در نظر بگیرید که در آن کارکنان ندانند چرا یک تصمیم گرفته شده، چه اتفاقی قرار است برای سازمان بیفتد یا عملکرد آنها بر چه اساسی ارزیابی می‌شود. در چنین فضایی، حدس، شایعه و بی اعتمادی به سرعت فراگیر می‌شود. شفافیت سازمانی برای جلوگیری از همین وضعیت شکل می‌گیرد! یعنی اطلاعات و تصمیم‌های
